c'e' tanto da dire.. tanto da raccontare

Era un giorno che non avevo i soldi, ero da sola in un paese che non sapevo anche bene la lingua, avevo dei amici che pensavo che sono i miei amici veri, non volevo neanche crescere, avevo paura se diventa vecchia senza trovare la mia via nella vita, senza far niente, tutti sono andati... tutti i giorni sono passati, c'e' l'ho i soldi, ho tanti amici veri, non sono vecchia ma so che cazzo voglio fare nella mia vita, so bene le lingue, e' finito tutto. che piccolo mondo dell'Alice. diciamo cosi! boh!

:)

che piccola mondo dell'Alice!

diciamo che e' una vita nuova, divertentissima, con la gente simpatiche, mangiare i piatti cinesi in italia, insegnare l'arabo, quando studiavo nella scuola mi sembrava che non serve per niente, ma ora vedo che almeno potrei aiutare una persona! che piccola mondo dell'Alice!

buona notte tutti!
a gamba!

از بین تمام چیزهایی که خیلی وقته جرات نمی کنم طرفشون برم یکیش بلو ولنتاین- تام ویتس اه . دلم خیلی هواشو کرده بعد از این همه سال ولی می دونم که می ترکم!‌:)

گوش کن اين که من می کشم درد بی تو بودن نيست تاوان با تو بودن است.

خوب این نبود که نخوام بیام بنویسم. اون موقع تمام کاری که می تونستم بکنم تا نجات پیدا کنم همین بود. پاک کردن همه چیز. ایگنور کردن. یعنی بذارم اونقدر زمان بگذره تا اتفاق از گندگی و تراژدی بودن در بیاد بیرون بعد تازه بشینم ببینم چی شد و چی نشد. اولین چیزی که بدون هیچ اغراقی می تونم بگم این بود که داشتم حس آزادی می کردم . بدون اینکه هیچ حس دیگه ای داشته باشم. فقط آزاد بودم . این ماجرا سر خیلی درازی داره . با اینکه اون موقع که توش بودم حس می کردم چقدر خوبه و چقدر آزادم با اینکه یکی هست که هست و زنجیر پام نشده و باهاش خوش می گذره اینقدر . بعد یهو همه ی این دیوار های کذایی رو سرم خراب شد. تازه معنی بزرگ توهم و فهمیدم . تازه دیدم که تا وقتی خندان و خو ش و زود باور و اینایی کلی آدم با حالی هستی. یه جای ماجرا که خیلی دلم و به درد آورد این بود که اون کفش و اون تی شرت قرمز که اون همه با یه زار دو قرون کردن خریده بودمشون مایه ی دلبری از دیگران شد... بعد از همه حال به هم زن ترش اینکه که من دیگه اون آدمه نیستم که بودم و کاش اینو بفهمه..